Supsidijarnost

/, Propisi/Supsidijarnost

Supsidijarnost

Načelo supsidijarnosti određeno je članom 5. Ugovora o Evropskoj uniji, kojim se nastoji osigurati da se odluke donose što je bliže moguće građaninu te da se rade kontinuirane provjere koje će potvrditi da je djelovanje na nivou EU-a opravdano u kontekstu mogućnosti dostupnih na nacionalnom, regionalnom i lokalnom nivou .
Tačnije, radi se o načelu gdje Evropska unija ne preduzima akcije (osim u oblastima koja spadaju pod isključivu nadležnost), osim u slučaju kada je ta akcija efikasnija od akcije koja se preduzima na nacionalnom, regionalnom i lokalnom nivou. Usko je vezano uz načelo proporcionalnosti prema kojem niti jedna akcija EU-a ne smije biti veća od one potrebne za postizanje ciljeva iz Ugovora.
Dva su ključna protokola priložena Lisabonskom ugovoru:
Protokol 1 o ulozi nacionalnih parlamenata postiče uključivanje nacionalnih parlamenata u aktivnosti EU-a i zahtijeva prosljeđivanje dokumenata i prijedloga EU-a tako da ih se može proučiti prije no što Savjet donese odluku.
Prema protokolu 2 Komisija treba uzeti u obzir regionalnu i lokalnu dimenziju svih nacrta zakonodavnih akata i dati detaljnu izjavu o načinu poštovanja načela supsidijarnosti.
U slučaju povrede načela supsidijarnosti, Odbor regija ili zemlje EU-a mogu usvojeni zakon proslijediti neposredno Sudu EU-a.

2017-10-25T16:23:03+00:00October 25th, 2017|Novo, Propisi|